TERAPIA MANUALNA


KALTENBORN

Ortopedyczna Terapia Manualna Kaltenborna i Evjentha to metoda postępowania fizjoterapeutycznego opracowana przez dwóch norweskich fizjoterapeutów: Freddyego M. Kaltenborna oraz Olafa Evjentha. Przedstawili oni całościowy system badania i leczenia pacjentów z ortopedycznymi dysfunkcjami narządu ruchu zarejestrowali jako: OMT Kaltenborn – Evjenth Konzept.

Ortopedyczna metoda zajmująca się dysfunkcjami w układzie kostnym oraz mięśniowym, bazująca na zmniejszeniu bólu, poprawie ruchomości w stawach i technikach zmniejszających ruchomość.

czynne zmniejszanie tonusu (napięcia) mięśniowego
rozluźnienie mięśni przy pomocy technik „Hold-Relax” z PNF oraz poizometrycznej relaksacji
masaż funkcyjny, masaż poprzeczny,mięśnia (PIR)
bierne rozciąganie skróconych mięśni (działanie na tkance łącznej mięśnia)
ćwiczenia ukierunkowane na poprawę lub utrzymanie aktualnego zakresu ruchu w stawie
mobilizacje stawów (kostne człony stawowe, struktury wewnątrzstawowe, torebka stawowa, więzadła)
ćwiczenia poprawiające lub utrzymujące ruchomość stawów
mobilizacja tkanki nerwowej

PNF jako koncepcja powstała w 1946 r. w Kalifornii dzięki współpracy neurofizjologa – dr Hermana Kabata i fizjoterapeutki – Maggie Knott. Jest przykładem neurofizjologicznego kompleksowego systemu oddziaływania terapeutycznego opartego na najnowszych osiągnięciach nauk medycznych, którego istotę zawarto w nazwie: proprioceptywne (dotyczące receptorów ciała) nerwowo – mięśniowe torowanie (ułatwianie, facilitowanie) ruchu.

Opierając się na budowie anatomicznej człowieka PNF proponuje ruchy naturalne, przebiegające trójpłaszczyznowo, zbliżone do aktywności dnia codziennego. Ruchy te prowadzone są wzdłuż skośnych ( diagonalnych ) – osi ruchu, które ze względu na swój przebieg stwarzają możliwość zaktywizowania największej ilości mięśni należących do tego samego łańcucha mięśniowego. Zgodnie ze skośnym przebiegiem większości mięśni szkieletowych za najważniejszą komponentę ruchu uważana jest rotacja. Warunkuje ona siłę i koordynację wykonywanego ruchu.

Według filozofii PNF, proponowana pacjentowi terapia ma być bezbolesna i funkcjonalna, to znaczy zgodna z potrzebami ruchowymi zgłaszanymi przez chorego i wzorowana na naturalnych ruchach zdrowego człowieka. Ostatnie lata jeszcze silniej zaakcentowały ten aspekt terapii – praca nad funkcją to nie tylko ustalenia poczynione między pacjentem i terapeutą, to przede wszystkim dążenie do uzyskania w terapii sytuacji zadaniowej, w której chory może w bezpieczny sposób podjąć próbę odtworzenia funkcji. Oznacza to analizę ruchu pacjenta w odniesieniu do jego prawidłowego fizjologicznego przebiegu oraz włączenie do procesu usprawniania elementów treningu samoobsługi z wykorzystaniem przedmiotów codziennego użytku i sytuacji zadaniowych , które pacjent zgłosił jako trudne bądź niemożliwe do wykonania.

Zgodnie z koncepcją PNF badanie i terapia stanowią integralną całość i wzajemnie się implikują. Terapeuta poszukuje przyczyn problemów zgłaszanych przez pacjenta, jednak w realizacji celów wyznaczonych w terapii opiera się przede wszystkim na potencjale nie uszkodzonych bądź najsprawniejszych jego sfer ruchowych ( najsilniejszych, bezbolesnych, o największym zakresie ruchu ) i wykorzystuje je do pozyskiwania aktywności motorycznej w słabszych lub uszkodzonych obszarach narządu ruchu w oparciu o mechanizm irradiacji czyli przeniesienia pobudzenia. Takie planowanie terapii wymaga znajomości anatomii funkcjonalnej ciała ludzkiego oraz zasad biomechaniki i fizjologii skurczu mięśniowego.

PNF wiele uwagi poświęca także kontroli motorycznej pacjenta, czyli interakcjom między stabilnością i mobilnością jego ciała, ze szczególnym uwzględnieniem pracy ekscentrycznej mięśni w warunkach grawitacji. Ze względu na szerokie możliwości oddziaływania koncepcja PNF przestała być utożsamiana ze sposobem pracy przeznaczonym wyłącznie dla pacjentów neurologicznych. Z powodzeniem stosuje się ją również w ortopedii, pediatrii, chorobach nerwowo-mięśniowych, wadach postawy czy skoliozach.

Metoda Maitland® jest jedną z najpopularniejszych na świecie metod terapii manualnej, posiada akredytację IFOMT. Łączy techniki terapeutyczne działające na stawy, mięśnie i tkankę nerwową. Ten rodzaj terapii w formie znanej obecnie kładzie szczególny nacisk na określony sposób myślenia, ciągłe badanie i ocenę pacjenta jak również na sztukę manipulacji („trzeba wiedzieć kiedy i jaką technikę wykonać i dostosować ją do konkretnego pacjenta”). Zaletą Metody Maitlanda® jest dyscyplina i dążenie do bycia lepszym. Jest to metoda która, zgodnie z życzeniem jej twórcy, jest ciągle rozwijana, badana i doskonalona.

Metoda CRAFTA (Craniofacial Therapy Academy) – nowatorska metoda terapii manualnej, zajmująca się przede wszystkim problemami bólowymi głowy i dysfunkcjami w obrębie stawów skroniowo‍żuchwowych. Metoda obejmuje dokładne badanie, leczenie oraz autoterapię całego systemu czaszkowo‍żuchwowego (obszaru stawów skroniowo‍żuchwowych, czaszki, układu nerwowego oraz innych struktur anatomicznych mogących brać udział w problemie pacjenta). Twórca metody von Piekartz rozróżnia cztery źródła dysfunkcji w obrębie czaszkowo‍twarzowym: czaszkowo‍szyjne, czaszkowo‍twarzowe, czaszkowo‍żuchwowe oraz układ nerwów czaszkowych, które są punktem wyjścia do dalszej oceny problemu pacjenta

Brak możliwości komentowania